افتخار به تحریم ها
نویسنده:
۵ خرداد ۹۴

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

وَلَا تَهِنُوا فِي ابْتِغَاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا(آیه ۱۰۴ سوره مبارکه نساء)

ترجمه فولادوند
و در تعقيبِ گروه [دشمنان‏] سستى نورزيد. اگر شما درد مى‏ كشيد، آنان [نيز] همان گونه كه شما درد مى‏ كشيد، درد مى‏ كشند، و حال آنكه شما چيزهايى از خدا اميد داريد كه آنها اميد ندارند، و خدا همواره داناى سنجيده‏ كار است.

شان نزول آیه
پس از حوادث دردناك جنگ اُحد، پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) بر فراز كوه احد رفت و ابوسفيان نيز بر كوه احد قرار گرفت و با لحنى فاتحانه فرياد زد:

اى محمد! يك روز پيروز شديم و روز ديگر شما. يعنى اين پيروزى ما در برابر شكستى كه در بدر داشتيم.

پيامبر (صلي الله عليه و آله) به مسلمانان فرمود: فورا به او پاسخ گوئيد، (گويا مى‏ خواهد به ابوسفيان اثبات كند كه پرورش يافتگان مكتب من همه آگاهى دارند) مسلمانان گفتند: هرگز وضع ما با شما يكسان نيست، شهيدان ما در بهشتند و كشتگان شما در دوزخ.

ابوسفيان فرياد زد و اين جمله را به صورت يك شعار افتخار آميز گفت: “لنا العُزّى و لا عُزّى لكم”، ما داراى بت بزرگ “عزّى” هستيم و شما نداريد.

پيامبر (صلي الله عليه و آله) فرمود: شما هم در برابر شعار آنها بگوئيد: “اللَّه مولينا و لا مولى لكم‏”، سرپرست و تكيه گاه ما خدا است و شما سرپرست و تكيه گاهى نداريد.

ابو سفيان كه خود را در مقابل اين شعار زنده اسلامى ناتوان مى‏ديد، دست از بت “عزّى” برداشت و به دامن بت” هبل” در آويخت و فرياد زد: “اُعلُ هُبَل!” سربلند باد هبل”.

پيامبر (صلي الله عليه و آله) دستور داد كه اين شعار جاهلى را نيز با شعارى نيرومندتر و محكمتر بكوبند و بگويند: “اللَّه اعلى و اجلّ!” خداوند برتر و بالاتر است.

ابو سفيان كه از اين شعارهاى گوناگون خود بهره‏اى نگرفت، فرياد زد: ميعادگاه ما سرزمين بدر صغرى است. مسلمانان از ميدان جنگ با زخمها و جراحات فراوان بازگشتند در حالى كه از حوادث دردناك احد سخت ناراحت بودند در اين هنگام آيه ۱۰۲ نازل شد و به آنها هشدار داد كه در تعقيب مشركان كوتاهى نكنند و از اين حوادث دردناك ناراحت نشوند. مسلمانان با همان حال به تعقيب دشمن برخاستند و هنگامى كه خبر به مشركان رسيد با سرعت از مدينه دور شدند و به مكه بازگشتند.

این آیه و شأن نزول آن را آوردم تا یادمان نرود در چه مکتبی زیست کرده ایم.

اگر تحریمیم این تحریم مال زمان احمدی نژاد نیست ما از روزی که خواستیم در سایه خداوند زندگی کنیم نه در سایه شیطان بزرگ از ۳۷ سال پیش تحریم بوده ایم این هزینه آزاده زیستن است.

علاوه برآنکه اگر ما از تحریم سختی می کشیم آنها هم سختی می کشند هم بنگاه های اقتصادی شان بخاطر محرومیت از بازار مصرف ایران هم سیاستمدارانشان بخاطر خدشه دار شدن ابرقدرت بودنشان و لو رفتن طبل توخالی بودنشان برای دولت ها و ملت های دنیا که ایران با دست خالی ۳۷ سال است به اوامر شیطان بزرگ نه می گوید.

این عزت این استقلال این پیشرفت ها که ثمره نزدیک به سیصدهزار شهید است به هیچ قیمتی معادل نیست که معامله شود.

چه بهانه این معامله انرژی هسته ای و تخیل و توهمّ برداشته شدن تحریم ها باشد چه هرچیز دیگر.

ملت ایران نشان داده اند آنقدر غیورند که در صورت فهمیدن و احساس وارد شدن ذره ای لطمه به استقلال و عزت و شرف خاکشان جلو خائنین را می گیرند هرچند این خائنین بتوانند چند صباحی با دروغ و لبخند و آمار کار خود را پیش ببرند اما روسیاهی همیشه برای زغال خواهد ماند.

هیهات منا الذله

یک پیام برای افتخار به تحریم ها

  1. بازخورد: مجمع طلاب وبلاگ نویس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.